Árið 1607...
sigldum við yfir hafið...
fyrir frægðina, guð og gull og Virginíuhlutafélagið.
Vesturheimur er sem himnaríki.
Við verðum öll rík og frijáls...
eða það sögðu þeir hjá Virginíufélaginu.
Það sögðu þeir hjá Virginíufélaginu.
Fyrir frægðina, guð og gull og Virginíuhlutafélagið.
Hífiið upp fallbyssuna!
Er þetta Smith? - Þetta er hann, gamli sæúlfurinn.
John Smith skipstjóri? Ég hef heyrt ótrúlegar sögur um hann.
Kemurðu með í þessa ferð? - Auðvitað.
Öðruvísi verður ekki hægt að berjast við indíána.
Það er rétt. Þið fáið ekki einir að hafa alla ánægjuna.
Áströndum Virginíu...
liggja demantar eins og drasl.
Þar renna silfurárnar...
og ég finn mola handa Mínu...
og annan handa mér.
Afganginn fær Virginíuhlutafélagið.
Það er frægðin, guð og gull...
og hlutafélagið Virginía.
Herðið á dragreipinu!
Áfram, félagar!
Varið ykkur!
Fljótir. Sjórinn gengur yfiir skipið!
Gættu þín, Thomas!
John! Komdu hingað niður!
Fallbyssurnar eru að losna.
Rifiið toppseglið! Haltu stefnunni.
Þetta er í lagi. Bindum hana niður.
Biðjið fyrir ykkur!
Gáið að ykkur! - Forðið ykkur!
Gættu þín, Thomas!
Hjálp!
Maður fyrir borð!
Hjálp! - Haltu stefnunni. Hann er dáinn.
Losið festinálarnar!
Smith!
Ertu brjálaður?
Bíddu, Thomas, ég náði taki á þér.
Kaðallinn!
Takið á, drengir.
Togið. Notið bakvöðvana!
Togið!
Haldið ykkur!
Þú ert heppinn, drengur minn.
Þetta var hressandi.
Vel af sér vikið, Smith.
Þið mynduð auðvitað gera þetta fyrir mig.
Vissulega. - Að sjálfsögðu.
Svo sannarlega.
Eru erfiiðleikar á þilfarinu?
Ratcliffe landstjóri. - Thomas féll fyrir borð.
Hann bjargaðist sem betur fór.
Vel af sér vikið, Smith. - Þakka þér fyrir.
Missið ekki kjarkinn.
Við komum brátt til Vesturheims.
Munið eftir því sem bíður okkar þar.
Frelsi. Velmegun.
Og mestu ævintýri sem við getum komist í.
Þið eruð bestu sjómenn Englands og ekkert...
rok, rigning eða blóðþyrstir villimenn...
getur hindrað för okkar. Haldið áfram, piltar.
Örvandi ræða, herra.
Ég er viss um að mennirnir eru mjög kátir.
Vonandi. Ég þarf að láta þessa heimsku kotbændur...
grafa upp gull fyrir mig, ekki satt?
Þessi Vesturheimur verður frábær.
Ég fiinn mikið gull, reisi mér stórt hús...
og ef indíáni reynir að stöðva mig skýt ég hann.
Hugsaðu bara um að fiinna auðæfiin. Láttu mig um villimennina.
Verða þeir erfiiðir? - Smith verður þeim enn erfiiðari.
Við drepum einn indíána eða kannski tvo eða þrjá.
Það eru hraustir og hugrakkir menn hjá Virginíufélaginu.
Hvernig er umhorfs í Vesturheimi?
Líklega eins og í öðrum heimum.
Ég hef séð mörg hundruð nýja heima.
Hvað gæti verið frábrugðið við þennan heim?
Það er frægðin, guð og gull... og Virginíuhlutafélagið.
Jafnt og þétt sem trumbusláttur...
og söngur við flautuundirleik...
koma árstíðir og fara.
Þeim fylgja kornuppskera og ávextir.
Vötnin eru gÓð og hrein.
Í þeim syndir styrjan stÓra.
Sáum kÚrbít og skerum upp baunir.
Allt það sem mÓðir jörð gefur.
Mikli andi, hlÝddu á söng okkar.
Hjálpaðu okkur að halda í fornar hefðir.
Láttu eldinn helga lifa.
Vertu í samræmi meðan við lifum.
Árstíðir koma og fara...
jafnt og þétt sem trumbusláttur.
Sáum plÓmufræjum og uppskerum plÓmur...
jafnt og þétt sem trumbusláttur.
Það er gott að vera kominn heim.
Vinir mínir.
Massavómekkar hafa verið sigraðir.
Bræður okkar hjálpuðu okkur að gera þorpin okkar örugg.
Endurkoma ykkar vekur mikla gleði.
Sjáðu brosin á öllum andlitunum.
En ég sé ekki eitt brosandi andlit.
Hvar er dóttir mín?
Þú veist að Pocahontas hefur skapferli móður sinnar.
Hún fer hvert sem vindurinn feykir henni.
Pocahontas!
Faðir þinn er kominn aftur. Komdu hingað niður!
Hann er kominn, Flökt.
Komdu, Míkó.
Nei! Ekki þannig.
Sýndarstelpa.
Pocahontas?
Er allt í lagi?
Erum við ekki orðin of gömul til að vera með svona leiki?
Hjálpaðu mér að snúa þessu við.
Hvað varstu að gera þarna uppi? - Að hugsa.
Míkó!
Um drauminn. Ertu búin að átta þig á honum?
Hann táknar eitthvað en ég veit ekki hvað.
Þú ættir að spyrja föður þinn.
Kannski ætti ég að gera það. Hættu þessu, Flökt.
Hættu þessum leikaraskap. Við verðum að fara til baka.
Óvinur okkar var harðákveðinn.
Bardaginn stóð frá sólarupprás þar til fór að skyggja.
Okkar menn börðust vel en Kokkúm var djarfastur.
Hann barðist af grimmd bjarndýrsins.
Hann er svo laglegur.
Ég er einkum hrifiin af brosinu hans.
Hann felldi alla óvini sem urðu á leið hans.
Við höldum hátíð í kvöld honum til heiðurs.
Dóttir mín. - Velkominn, faðir minn.
Það gleður mig mjög að sjá þig.
Ég er fegin því að þú komst heim heill á húfii.
Komdu með mér. Við höfum um margt að tala.
Ég vil fá að heyra um allt sem þú hefur gert.
Mig hefur dreymt einkenni- lega margar nætur.
Ég held að það tákni að eitthvað æsilegt gerist.
Dálítið spennandi fer að gerast.
Er það satt? Hvað?
Kokkúm bað um hönd þína.
Kokkúm?
Ég sagði að það myndi gleðja mig mjög.
En hann er svo... alvarlegur.
Kokkúm er tryggur og sterkur.
Hann reisir ykkur gott hús með traustum veggjum.
Ekkert illt mun henda þig.
Ég held að draumurinn minn vísi á aðra leið.
Þetta er rétta leiðin fyrir þig. - Af hverju get ég ekki valið...
Komdu með mér. Þú ert dóttir höfðingjans.
Þú verður að vera meðal fólksins okkar.
Jafnvel fjallalækurinn rennur að lokum út í stóru ána.
Þegar áin verður á leið hans...
og þÓtt hÚn sé stolt og straumþung...
velur hann auðveldustu leiðina.
Þess vegna eru ár svo langar.
Þær eru stöðugar...
eins og trumbuhrynjandi.
Móðir þín var með þetta þegar við giftum okkur.
Hún vildi sjá þig bera það í brúðkaupinu þínu.
Það fer þér vel.
Hann vill að ég sé stöðug...
eins og áin.
En hún er engan veginn stöðug.
Það er ekki hægt að stíga tvisvar í sama árvatnið.
Ef við viljum vera örugg vitum við aldrei...
hvað er handan næstu bugðu...
hvað bíður handan bugðunnar.
Ég lít einu sinni enn handan bugðunnar...
hinum megin við bakkann þar sem mávarnir fljÚga frijálsir.
Ég veit ekki til hvers.
Það sem mig dreymir gæti beðið handan bugðunnar...
eftir mér.
Það kemur til mín.
Ég finn að handan trjánna eða bak við fossana...
get ég hætt að hlusta á fjarlægan trumbuslátt...
vegna myndarlegs, trausts eiginmanns sem reisir myndarlega, trausta veggi.
Hann dreymir aldrei að eitthvað sé...
handan næstu bugðu.
Rétt handan næstu bugðu.
Ég horfi einu sinni enn yfir bugðuna...
upp yfir bakkann, eitthvað yfir hafið...
ég veit ekki á hvað. Af hverju ná allir draumar mínir...
rétt Út fyrir bugðuna...
rétt Út fyrir bugðuna?
Ætti ég að velja auðveldustu leiðina?
HÚn er stöðug eins og trumbusláttur.
Ætti ég að giftast KokkÚm?
Er öllum draumum mínum að ljÚka?
Eða bíðurðu mín enn...
draumagjafi?
Rétt handan við...
bugðuna!
Er þetta Pocahontas mín?
Villa amma, ég verð að tala við þig.
Góðan dag, barnið gott. Ég vonaði að þú kæmir í dag.
Þú ert með hálsmen móður þinnar.
Ég vil tala um það. Pabbi vill að ég giftist Kokkúm.
Kokkúm er svo alvörugefiinn.
Faðir minn telur að það sé rétta leiðin fyrir mig.
En undanfarið hefur mig dreymt...
Segðu mér frá draumnum.
Þögn!
Hafiið hljótt.
Hvað varstu að segja?
Ég er á hlaupum um skóginn.
Beint fyrir framan mig er ör.
Þegar ég horfii á hana fer hún að snúast.
Ör sem snýst. Harla óvenjulegt.
Já. Hún snýst hraðar og hraðar en stansar svo skyndilega.
Mér sýnist sem örin vísi þér leiðina.
En hvar er leiðin? Hvernig kemst ég að því?
Móðir þín spurði mig líka að þessu.
Gerði hún það? Hvað sagðirðu henni?
Ég sagði henni að hlusta.
Barn, allt umhverfiis þig eru andar.
Þeir búa í jörðinni, vatninu og á himninum.
Ef þú hlustar leiðbeina þér þér.
Ég heyri í vindinum.
Hvað segir hann þér?
Ég skil það ekki.
ÞÚ skilur það.
Hlustaðu með hjartanu.
ÞÚ skilur það.
Láttu það koma yfir þig...
eins og öldu á sandinn.
Hann segir að eitthvað komi. Einkennileg ský?
Hlustaðu með hjartanu.
ÞÚ skilur þetta.
Hvað sérðu?
Ský.
Einkennileg ský.
Sjáðu, Wiggins.
Þarna er glænýr heimur, barmafullur af gulli...
og bíður mín.
Og ævintýrin bíða okkar. Ekki satt, Persý?
Verða villimenn á vegi okkar?
Fari svo heilsum við þeim að hætti Englendinga.
Gjafakörfur.
Og hann fékk svo góð meðmæli.
Þetta er fullkomið. Við getum lagst að.
Svona, Persý.
Gefðu fyrirmælin. - Ég hef gert það.
Áhöfnin er reiðubúin.
Varðandi heimamenn. Ég reiði mig á...
að þú sjáir til þess að þeir rugli okkur ekki.
Ef þeir líkjast þeim sem ég hef barist við ræð ég við þá.
Það var ekki annað. Vertu nú góður.
Blessaður, Persý.
Ég hef aldrei verið vinsæll. - Ég kann vel við þig.
Ég veit hvað rógberarnir við hirðina segja um mig.
Varðandi það að þú sért ömurlegur framapotari...
Þetta er síðasta tækifæri mitt til að verða frægur.
Þegar Jakob konungur sér gullið sem bændurnir hafa grafiið upp...
gengur mér loks allt í haginn.
Drífiið ykkur. - Upp í siglu!
Þetta er ótrúlegt.
Við eigum þetta. Ég hef aldrei séð neitt líkt þessu.
Ég fer af skipinu þótt landið líkist nærbrók Ratcliffes.
Komið þið. Við komum ekki bara til að dást að útsýninu.
Haldið línunni spenntri. Stöðugri!
Hættið. Þetta er nóg
Bindið skipið.
Bittu þennan enda, John.
John?
Hvað ertu að gera? - Skoða þetta betur.
Þú lítur einkennilega út. Ertu svangur?
Gerðu svo vel. Kexbiti.
Það er matur. Eða þannig.
Er þetta gott?
Þú ættir að prófa að fá ekkert annað í fjóra mánuði.
Áttu vin hér?
Passaðu þig.
Komdu niður, landstjórinn ætlar í land.
Allt í lagi, ég skal fara.
Þeir eru loðnir í framan eins og hundar.
Bræður, við verðum að fræðast um þessa menn.
Hvað sérðu, Kekata?
Þetta eru ekki menn eins of við...
heldur skrítnar verur með skínanadi líkama...
og vopn sem úr koma eldur og þrumur.
Þeir vaða um jörðina eins og gráðugir úlfar...
og gleypa allt sem á vegi þeirra verður.
Powhatan, ég fer með hermennina að ánni og við gerum árás.
Við fellum þá eins og við felldum Massavómekkana.
Þá kunnum við að berjast við óvini okkar.
Þessir fölu gestir eru okkur ókunnuglegir.
Vonandi ætla þeir ekki að vera um kyrrt.
Hér með legg ég hald á landið og auðæfi þess...
í nafni Jakobs konungs fyrsta...
og læt byggðina heita eftir honum.
Húrra. Þetta var góð ræða, herra.
Fljótur, Persý.
Við verðum að vera tárhreinir í Vesturheimi.
Smith skipstjóri.
Ég valdi prýðlegan stað. Engir villimenn sjást.
Það táknar samt ekki að þeir séu ekki hér.
Vilt þú þá kveða úr um hvar þeir eru?
Ef indíánar eru hér finn ég þá.
Farið að vinna.
Losið skipið og reisið virki.
Sækið þið hinir skóflur...
og farið að grafa. - Grafa?
Auðvitað.
Gleymið ekki hvað Spánverja fundu í Nýja heiminum.
Gull. Hauga af því.
Þeir hafa stundað rányrkju hér í mörg ár...
í helstu auðlindum Vesturheims.
En nú...
er komið að okkur.
Gull Cortezar, gimsteinar Pizarros...
virðast hégómi einn um þetta leyti á morgun.
Gullið sem við finnum hér skyggir á allt annað.
Beitið öllum kröftum, piltar.
Grafið í Virginíu.
Námur, drengir. Leitið í hverju fjalli.
Og grafið, drengir. Mokið þar til þið líðið út af.
Takið haka
Fljótir, drengir. Mokið og mokið.
Finnið fagra mola sem ljóma og skín á.
Hérergull og ég á það.
Ég. Ég!
Gröfum, gröfum, mokum og gröfum.
Þetta er dýrlegt.
Feikileg auðæfi.
Þau eru hér í hrúgum.
Og ég verð efstur í hrúgunni.
Ég á keppinauta heima en er ekki bitur.
En þeir bera sig illa þegar þeir sjá ljóma af mér.
Hirðdömurnar verða svo óstyrkar.
Kóngurinn heiðrar mig. Hann slær mig til riddara...
nei, gerir mig að lávarði.
Ég á það allt ogfermeð það.
Ég á það allt, drengir. Grafið upp gullið.
Þegar molarnir eru fundnir...
verð ég frægur.
Minn góði vinur, Kobbi kóngur, reisir mér líklega helgidóm...
þegar ég hef eignast...
allt gullið.
Gröfum, gröfum, mokum og gröfum.
Ég hef alla ævi leitað að landi líku þessu.
Ég get ekki hugsað mér villtara, erfiðara land.
Ótal hættur bíða.
Og ég ætla að mæta þeim öllum.
Í landi sem er mitt, í landi sem ég get tamið...
á ég stærsta ævintýrið. - Haldið áfram vinnu, piltar.
Ekkert hangs, piltar.
Grafið, piltar, grafið.
Grafið upp gull handa mér.
Fagurt gull.
Gerum þessa eyju að landinu mínu.
En ér er með mænuverk.
Landið sem við sjáum. - Þessi ómælda fegurð.
Maður getur verið djarfur. - Það er hægt að selja allt.
Leitum því að gullinu. - Gullið...
er...
mitt.
Mitt!
Nei!
Viltu bíða?
Gerðu það.
Hlauptu ekki burt.
Ég ætla ekki að meiða þig.
Égskal hjálpa þér.
Þú skilurekki orð afþví semég segi.
Þaðerílagi.
Hlustaðu með hjartanu.
Þá skilurðu þetta.
Láttu það falla á þig...
eins og öldu á sandinum.
Hver ert þú?
Hlustaðu með hjartanu.
Þá skilurðu þetta.
Pocahontas.
Hvað sagðirðu?
Ég heiti Pocahontas.
Ég heiti John Smith.
Haldið áfram.
Haldið áfram að grafa. Það hlýtur að vera þarna.
Þeir eru þrjátíu enn hjá ásnum. - Þeir eru þá fleiri en eitt hundrað.
Finnst eitthvað? - Bara grjót og mold.
Hvað þurfum við að grafa lengi enn, herra?
Við þrælum allan sólarhringinn...
Fyrir konunginn og ættjörðina.
Ég er jafnþreyttur og þið. Wiggins!
Ég kem.
Burt með þetta.
Hver er góður voffi?
Sæktu þetta!
Villimenn! ¨ þetta er fyrirsát. Vopnist!
Hlaupið! - Búist til vopna.
Allir eiga að vera með framhlaðning.
Skjótið!
Áþá, fíflið þitt!
Hvar er þessi árans Smith þegar ég þarfnast hans?
Namontakk!
Förum í þorpið!
Þegið þið, aularnir ykkar. Þeir koma aftur.
Setjið hinar fallbyssurnar í land...
og ljúkið við að reisa virkið
Og þú!
Lærðu almennilega á gripinn.
Enginn er maður með mönnum nema hann kunni að skjóta.
Þessi villidýr ryðjast inn á okkur og gera þetta.
Þetta er einkennilegt sár.
Við berjumst við þennan óvin en getum það ekki einir.
Kokkúm, sendu menn í hvert þorp þjóðar okkar.
Biðjið bræður okkar að berjast með okkur.
Þessir hvítu menn eru hættulegir.
Enginn má koma nálægt þeim.
Þetta kallasthjálmur. - Hjálmur.
Hvaða á er þetta?
Þið hafið furðulegustu heiti hér.
Pocahontas.
Nafn þitt er líka mjög óvenjulegt.
John Smith.
Er þessi botnlausa hít vinur þinn?
Míkó.
Komdu sæll, Míkó.
Ekkert gerist.
Nei, réttu mérhöndina.
Þannig heilsumst við.
Ving-gap-o.
Og þannig kveðjumst við.
A-nah.
Mér þykir skemmti- legra að heilsa.
Já, ég man eftirþér.
Flökt kann ekki vel við ókunnuga.
Ég er ekki lengur ókunnugur.
Hann er þrjóskur.
Mjög þrjóskur.
Míkó, komdu hingað!
Hann getur ekki skemmt þetta.
Hvað ertu að gera? - Skilaðu þessu!
Nei, hann getur átt þetta. Köllum það gjöf.
Hvað var þetta? - Áttavitinn minn.
Hann vísar okkur veginn ef við villumst.
Ég fæ mér nýjan í Lundúnum.
Eru Lundúnir þorpið þitt? - Já.
Það er mjög stórt þorp. - Hvernig er það?
Krökkt er af vögnum á götunum, árnar eru brúaðar...
og húsin eru há einsog trén.
Gaman væri að sjá þetta. - Þú færð það.
Hvernig? - Við byggjum þetta hérna.
Við kennum ykkur að nýta landið sem best.
Nýta það sem best?
Við leggjum vegi, reisum góð hús...
Húsin okkar eru góð.
Þú segir það af því að þú veist ekki betur.
Skildu þetta ekki...
Bíddu!
Þið lærið margt.
Við höfum bætt líf margra villimanna.
Villimanna? - Þú ert svo sem ekki villimaður...
Bara fólkið mitt. - Nei.
Ég átti ekki við það.
Slepptu! - Ég leyfi þér ekki að fara.
Ekki gera þetta.
"Villimaður" er bara orð. Skilurðu?
Orð um ósiðmenntað fólk.
Eins og mig.
Með "ósiðmenntaður" á ég við...
Þú átt við fólk sem er ekki eins og þið.
ÞÚ telur mig fávísan villimann.
ÞÚ hefur farið víða og því hlÝtur það að vera rétt.
En ég get ekki séð...
að ég sé villimaðurinn.
Hvernig getur verið svo margt sem þÚ veist ekki?
ÞÚ veist ekki.
Þið teljið ykkur eiga öll lönd sem þið komið til...
jörðin er bara dauður hlutur sem þið getið eignað ykkur.
En ég veit að hver steinn, hvert tré og vera...
er lifandi, á sér anda...
og nafn.
Þið haldið að eina fÓlkið sem er fÓlk...
sé fÓlkið sem lítur Út og hugsar eins og þið.
En ef þÚ stígur í spor Ókunnugs manns...
kemstu að mörgu sem þÚ vissir ekki.
Hefurðu heyrt Úlfinn Ýlfra að bláu tunglinu...
eða spurt glottandi gaupu af hverju hÚn glottir?
Geturðu sungið með öllum röddum fjallsins?
Geturðu málað með öllum litum vindsins?
Geturðu málað með öllum litum...
vindsins?
Hlauptu um leynistíga skÓgarins.
Bragðaðu á berjum jarðar, sykruðum í sÓlskininu.
Veltu þér upp Úr auðæfunum allt í kringum þig...
og hættu að hugsa um hvers virði þau eru.
Hellirigningin og áin eru systur mínar.
Hegrinn og oturinn eru vinir mínir.
Við tengjumst öll hvert öðru...
í Óendanlegum hring.
Hve hátt verður mÓrberjatréð?
Ef við höggvum það komumst við aldrei að því.
Og þÚ heyrir Úlfinn aldrei Ýlfra að bláu tunglinu.
Hvort sem hÚð okkar er hvít eða koparlituð...
þurfum við að syngja með öllum röddum fjallsins.
Við þurfum að mála með öllum litum vindsins.
Við getum átt jörðina en samt...
ÞÚ átt bara jörð...
uns þÚ getur málað...
með öllum litum...
vindsins.
Hvað er að? - Trumburnar.
Þær tákna vandræði. Ég ætti ekki að vera hér.
Mig langar að sjá þig aftur. - Það er ógerlegt.
Ekki fara. - Mér þykir fyrir því.
Ég verð að fara.
Það er hægt að lyfta bjálkanum.
Tveir á hvorum enda. - Viðbúnir. Upp nú!
Hann rennur. - Áfram, drengir.
Þetta er bara lítil rimlagirðing!
Varlega nú. - Já, svona.
Þetta heldur öllu úti, ekki satt, John?
Er eitthvað að?
Þú hefur verið svo þögull.
Hann er leiður yfiir að hafa misst af öllu fjörinu.
Vertu óhræddur. Þú færð að taka á indíánunum.
Við göngum frá þeim eins og við gerðum síðast.
Við skutum okkur indíána eða kannski tvo eða þrjá.
Farðu að vinna, laglausi brjálæðingur.
Við erum bara að lyfta okkur aðeins upp.
Þetta er mikil upplyfting.
Ekkert gull. Enginn matur.
En Ratcliffe situr alsæll í tjaldi sínu allan daginn.
Ég er dauðadæmdur.
Ég ætti að vera moldríkur en hef ekki fundið örðu.
Hugsaðu. Hugsaðu!
Það hlýtur að vera einhvers staðar hér.
Hvar gæti það verið?
Ég hef grafiið í skóginum, í hlíðunum...
og fenjunum án árangurs.
Af hverju fiinn ég það ekki? Hvað sést mér yfiir?
Ég bjó þetta til sjálfur.
Taktu þetta asnalega...
Auðvitað. Indíánarnir!
Af hverju réðust þessir ósvífnu heiðingjar á okkur?
Af því við komum hingað, felldum tré og rótuðum í mold?
Þeir eru með gullið og vilja ekki að við tökum það af þeim.
Á ég þá bara ekki að taka það með valdi?
Þú þarna. Hvar er Smith skipstjóri?
Hann er farinn.
Þú hlýtur að hafa hrætt hann með söngnum í þér.
Sækið hann.
En ef við rekumst á indíána? - Þá notið þið byssurnar.
Komið ykkur af stað.
Pocahontas...
þú ættir að vera inni í þorpinu.
Okkur verður óhætt.
Við söfnum matvælum til að gefa stríðsmönnunum.
Farðu ekki langt. Nú er óhentugt að fara burt.
Já, faðir minn.
Þú líkist móður þinni þegar þú ert með hálsfestina.
Ég sakna hennar.
Hún er enn hjá okkur.
Þegar þýtur í trjánum skynja ég návist hennar.
Fólk fékk ráð hjá henni.
Einhvern tímann leitar það líka til þín.
Mér yrði mikill heiður að því.
Þú átt ekki að vera ein hér. Ég læt Kokkúm fylgja þér.
Hvað er að?
Þú felur eitthvað. - Ég geri það ekki.
Þú getur sagt mér það. Ég lofa að segja engum neitt.
Sjáðu, Pocahontas.
Þetta er einn þeirra. Ég skal... - Hvað ert þú að gera hér?
Ég varð að hitta þig aftur.
Pocahontas!
Segðu ekkert.
Þessa leið, fljótt.
Nakoma. Hvar er Pocahontas?
Ég hef ekki séð hana.
Hún má ekki fara burt, það er svo hættulegt.
Segðu henni það. Hún hlustar á þig.
Vissulega gerir hún það.
Þessi staður er ótrúlegur.
Við komum hingað aðeins til að grafa eftir gulli.
Gulli?
Hvað er gull?
Það er gult, kemur úr jörðu og er mjög verðmætt.
Hérna. Við eigum heilmikið af því. Gull.
Gull er þetta.
Hér er ekkert líkt þessu.
Ekkert gull? - Ég hef ekki séð það.
Allt þetta til einskis.
Drengirnir eiga eftir að verða hissa.
Fara þeir? - Kannski sumir.
Ferð þú?
Ég á ekki að góðu heimili að hverfa.
Ég hef hvergi átt almennilega heima.
Þú gætir átt heima hér.
Hvað var þetta? - Sástu eitthvað?
Nei, ég bara...
Ég sá ekkert. Eða hvað?
Líttu aftur.
Láttu það falla á þig...
eins og öldu á sandinn.
Sæll, John Smith.
Pocahontas, trén eru að tala við mig.
Þá áttu að svara þeim.
Vertu ekki hræddur, ungi maður.
Börkurinn er kröftugri en bitið í mér.
Segðu eitthvað. - Hvað get ég sagt við tré?
Hvað sem þú vilt.
Jæja... - Komdu nær, John Smith.
Hann er með góða sál og er líka laglegur.
Ég kann vel við hana. - Ég vissi það líka.
Smith! Hvar ertu?
Þeir geta ekki fundið okkur. - Hérna!
Óhugnanlegur staður. Villimenn geta verið hvar sem er.
Spyrðu einskis ef þú sérð þá en skjóttu bara.
Gættu að löppunum á þér, klunninn þinn. - Það var ekki ég heldur tréð.
Auðvitað. Það lyfti bara rótunum og...
Förum héðan.
Hlaupum! - Hvað um Smith?
Hann verður að sjá um sig sjálfur. - Gott að þú stendur með okkur.
Það er enn kraftur í þessum gömlu tágum.
Ég þyrfti að fara aftur til búða.
Hvenær sé ég þig aftur? - Hittu mig hér í kvöld.
Ég hef ekki kynnst neinu æsilegra í tvö hundruð ár.
Ég ætti ekki að sjá hann aftur en mig langar til þess.
Hvern langar ekki til þess? Mig langar til þess.
Mér fiinnst innst inni sem það sé ekki rétt.
Kannski er þetta draumurinn þinn.
Er þetta sá sem örin sem snerist vísaði á?
Stríðsmennirnir eru komnir!
Pocahontas, hvað gerðirðu við...
Þarna ertu þá. - Kokkúm!
Nú erum við nógu margir til að uppræta hvítu púkana.
Þar sem bræður okkar hafa sameinast okkur...
sigrum við þennan óvin.
Ég verð að tala við þig. - Ekki núna.
Herráðið kemur saman. - Við þurfum ekki að berjast.
Það er til betri leið. - Stundum er leiðin valin fyrir okkur.
Við ættum að tala við þá. - Þeir vilja ekki tala.
Ef einn þeirra vill tala hlustið þið þá á hann?
Pocahontas... - Gerirðu það ekki?
Jú, auðvitað. En málið er ekki svona einfalt.
Ekkert er lengur einfalt.
Rólegur, Thomas. Þetta er ég.
Ég hefði getað drepið þig.
Hafðu bæði augun opin þegar þú skýtur...
þú sérð helmingi betur. - Smith.
Þú ert þá hérna. - Við höfum leitað þín alls staðar.
Smith! Hvar varstu?
Úti að kynna mér staðhætti.
Gott er að vita fyrir bardagann hvar indíánarnir eru.
Bardagann? - Við upprætum þessa villimenn.
Þú getur það ekki.
Get ég það ekki?
Við þurfum ekki að berjast við þá.
Hvað ertu að segja? - Ég hitti einn þeirra.
Hvað þá? - Villimann?
Þeir eru það ekki en geta leiðbeint okkur upp ána.
Sjáið, þetta er matur. - Hvað er þetta?
Betra en skonrok og vatnsgrautur. - Mér þykir grauturinn góður.
Þeir vilja ekki gefa okkur að eta. Þeir vilja drepa okkur alla.
Þeir eru með gullið okkar og ætla að halda því.
Það er ekkert gull hér. - Ekkert gull?
Vinur þinn indíáninn hefur líklega sagt þér það.
Já.
Þetta eru allt lygar!
Þessir morðóðu þjófar eiga ekki heima meðal siðaðs fólks.
Þetta er landið þeirra. - Þetta er landið mitt!
Ég sem lögin hér.
Og sá sem lítur á indíána án þess að drepa hann...
verður ákærður fyrir landráð. Og hengdur!
Pocahontas!
Farðu ekki burt.
Ég laug einu sinni fyrir þig en vil ekki gera það aftur.
Ég verð að gera þetta.
Hann er einn þeirra. - Þú þekkir hann ekki.
Ef þú ferð þá bregstu þjóð þinni.
Ég reyni að hjálpa þjóð minni.
Þú ert besti vinur minn. Ég vil ekki að þig saki.
Mig sakar ekki. Ég veit hvað ég geri. - Ekki, Pocahontas!
Ratcliffe sendi okkur ekki hingað að ástæðulausu.
En ef það er rétt hjá Smith að hér sé ekkert gull?
Ratcliffe hefur logið að okkur síðan við fórum frá Lundúnum.
Að heyra í ykkur, fíflin ykkar.
Villimennirnir réðust á okkur því þeir fela eitthvað.
Ef þeir hafa gull...
verðum við að berjast um það.
Hér er ýmist of heitt eða of kalt.
Mér hefur ekki liðið vel síðan við komum hingað.
Eltu hann.
Ég vil fá að vita hvert hann fer.
Ef þú sérð indíána...
skjóttu þá.
Thomas.
Þú ert lélegur sjómaður og ömurlegur hermaður.
Þú mátt ekki valda mér aftur vonbrigðum.
Kokkúm. - Hvað er það?
Pocahontas. - Hvað er að?
Er allt í lagi með hana?
Ég held að hún eigi í erfiiðleikum.
Jörðin skelfur. Hvað hefur gerst?
Stríðsmennirnir eru hér.
Menn mínir ætla að ráðast á ykkur.
Varaðu fólkið við. - Við getum hindrað það.
Komdu og talaðu við föður minn.
Það gerir ekkert gagn að tala við hann.
Ég reyndi að tala við félaga mína.
Allt skelfiir þá í þessu landi.
Þetta er skrítnasta vera sem ég hef séð.
Persý!
Rólegur, Persý. - Komdu hingað, Míkó.
Ef tveir aðilar vilja berjast verður það ekki stöðvað.
Komdu hingað. - Þetta er í lagi.
Hann er vinur okkar.
Slæmur hundur.
Hvað ertu að gera? - Komdu, Persý.
Hættu þessu.
Svona, nú er nóg komið.
Þetta kemur kvoðunni í mér til að sjóða.
Mig langar að sýna ykkur dálítið. Sjáið.
Gárurnar. - Hvað um þær?
Svo litlar í fyrstu. En sjáið hvernig þær stækka.
Einhver verður að koma þeim af stað.
Þeir hlusta ekki á okkur.
Rétta leiðin er ekki alltaf sú auðveldasta.
Skiljið þið það ekki?
Þið getið aðeins verið saman þegar átökunum linnir.
Við skulum tala við föður þinn.
Nei, Kokkúm!
Láttu hann í friði.
Hættu þessu, Kokkúm!
Bæði augun opin.
Er hann...? - Þú banaðir honum.
Ég hélt að... - Farðu frá honum.
Þetta gerir ekkert gagn. - Hann drap Kokkúm.
Farðu burt, Thomas.
Farðu héðan.
Hver gerði þetta?
Pocahontas var úti í skógi.
Kokkúm elti hana. Þessi hvíti maður gerði árás.
Vopn þín eru öflug. En nú er reiði okkar enn öflugri.
Við sólarupprás deyr hann fyrstur.
Pabbi! - Ég sagði þér að vera í þorpinu.
Þú óhlýðnaðist mér og gerðir mér skömm til.
Ég reyndi að verða að liði.
Kokkúm er dáinn vegna kjánaskapar þíns.
Farið burt með hann.
Kokkum ætlaði að vernda mig.
Ég sendi Kokkúm á eftir þér.
Ég hafði áhyggjur af þér.
Ég hélt að ég gerði það sem væri rétt.
Þetta gerðist allt vegna þín.
Nú fæ ég aldrei framar að sjá John Smith.
Komdu með mér.
Pocahontas vill líta í augu mannsins sem drap Kokkúm.
Vertu fljót.
Mér þykir þetta mjög leitt.
Hvað þá? Þetta?
Ég hef komist í hann krappari.
Ég man engin dæmi þess en...
Þetta hefði ekki gerst ef við hefðum ekki hist.
Líttu á mig.
Ég vil frekar deyja á morgun...
en lifa í hundrað ár án þess að hafa kynnst þér.
Ég get ekki farið frá þér. - Þú gerir það aldrei.
Hvað sem verður um mig verð ég alltaf hjá þér.
Hjálp! Einhver, hjálp!
Rólegur. Hvað er að?
Þeir náðu Smith. - Hverjir náðu honum?
Villimennirnir.
Þeir handsömuðu hann.
Hvert fóru þeir með hann? - Norður eftir.
Hve margir voru þeir? - Tólf.
Óþverrakvikindin. - Ratcliffe hafði lög að mæla.
Frábært. Ég hefði ekki getað áformað það betur sjálfur.
Gullið er að segja má komið í mínar hendur.
Við verðum að bjarga honum. Hann myndi hjálpa okkur.
Það er rétt. Við verðum að bregðast við þessu.
Við gerum það.
Ég sagði að þessum villimönnum væri ekki treystandi.
Smith reyndi að vingast við þá með þessum árangri.
Það er tímabært að bjarga félaganum hugrakka.
Við gerum árás í dagrenningu.
Við hverju er að bÚast af Óhreinum heiðingjum?
Þetta gerist þegar Ólíkir kynþættir hittast.
Þeir eru allir helrauðir og aðeins gÓðir dauðir.
Þeir eru kvikindi eins og ég sagði. Og verra e...
að þeir eru villimenn.
Villimenn! - Varla mannlegir.
Villimenn! Villimenn!
Hrekjum þá Úr landi.
Þeir eru ekki eins og við og eru því illir.
Við verðum að berja stríðstrumburnar.
Þeir eru villimenn. Villimenn!
Óhreinir, öskrandi pÚkar.
NÚ berjum við stríðstrumburnar.
Við Óttuðumst þetta. Bleiknefir eru illir árar.
Það eina sem knÝr þá áfram er græðgin.
Undir mjÓlkurhvítri hÚð er alger tÓmleiki.
Ætli blæði Úr þeim?
Þeir eru villimenn. Villimenn!
Varla mannlegir.
Villimenn. Villimenn! - Innst inni dráparar.
Þeir eru Ólíkir okkur og því ekki treystandi.
Við verðum að berja stríðstrumburnar.
Þetta eru villimenn. Villimenn!
Við verðum fyrst að fást við hann.
Síðan berjum við stríðstrumbur. - Villimenn! Villimenn!
Drepum þá nokkra.
Villimenn! Villimenn!
Þetta er undir ykkur komið.
Villimenn! Villimenn!
Varla mannlegir.
NÚ berjum við trumbur...
stríðsins!
Þeir ætla að drepa hann við sólarupprás.
Þú verður að hindra það.
Ég get það ekki.
Mundu draum þinn.
Mér skjátlaðist. Ég fór ekki rétta leið.
Ég er svo áttavillt.
Áttavitinn.
Ör sem snýst.
Örin í draumnum.
Þetta var þá rétt. Hún benti á hann.
Sólarupprás. - Það er ekki um seinan.
Láttu anda jarðarinnar leiðbeina þér.
Þú þekkir leiðina, barnið gott.
Farðu hana.
Þetta er dagurinn...
Leggjum af stað.
Þetta er morgunninn...
Komið með fangann.
Við sjáum þá falla í rykinu.
Hvað get ég gert? Ég verð að reyna eitthvað.
NÚ skulu þeir fá það borgað. - Örn, hjálpaðu fÓtum mínum að fljÚga.
Fyrirvaralaust...
Fjall, hjálpaðu mér að finna kjark.
Við látum þá liggja í blÓði, beinum og ryði.
Andarjarðar og himins. - Það eru annaðhvort þeir eða við.
Vonandi er það ekki um seinan. - Þetta eru bara skítugir...
daunillir villimenn!
Villimenn! - Árar!
PÚkar! - Drepum þá!
Eftir hverju bíðum við?
Upprætum illan kynþáttinn. Þyrmum engum.
Hvílíkur hávaði. - Við verðum að berja stríðstrumburnar.
NÚ sjáum við hvað hefst upp Úr að reyna að vingast við þá.
Er dauði allra sem ég ann geymdur í trumbum...
stríðsins? - Nei!
Ef þú drepur hann verðurðu líka að drepa mig.
Farðu frá, dóttir góð.
Ég geri það ekki.
Ég elska hann, faðir minn.
Líttu í kringum þig.
Sjáðu hvað hatrið hefur fært okkur.
Þetta er leiðin sem ég vel.
Hvaða leið velur þú?
Dóttir mín talar af meiri visku en ætla mætti af aldri hennar.
Við komum hingað með reiði í hjarta.
En hún kemur hugrökk og skilningsrík.
Ef það verða framvegis...
fleiri dráp ætla ég ekki að byrja á þeim.
Látið hann lausan.
Nú er tækifærið. Skjótið!
Nei!
Þeir slepptu honum. - Þeir vilja ekki berjast.
Skiljið þið ekki að þetta er blekking? Skjótið!
Ég geri þetta upp sjálfur.
John!
Þú skaust hann! - Hann gekk fyrir skotið.
Þetta er honum að kenna. - Smith sagði satt.
Við áttum ekki að hlusta á þig. - Takið byssuna.
Svikarar!
Sleppið mér. Hvernig dirfiist þið?
Setjið hann í járn.
Ég sé til þess að þið verðið allir hengdir.
Og keflið hann líka!
Hefur hann þetta af?
Hann þarf að komast aftur til Englands.
Vonandi fær hann góðan byr. - Er skipið ferðbúið?
Það líður að því. Við ljúkum við að ferma skipið.
Losið mig á stundinni!
Ég læt gera ykkur höfðinu styttri.
Og hann hafði svo góð meðmæli.
Skipið er næstum ferðbúið.
Þú þarft að fara um borð.
Ekki strax.
Hún sagðist ætla að koma hingað. - Sjáðu.
Eina vonin er að hann fari.
Hann deyr ef hann verður hér.
Þetta er úr berki Villu ömmu.
Það dregur úr sársaukanum.
Hvaða sársauka?
Mér hefur liðið verr en núna.
Ég man ekki hvenær en...
Þú ert ávallt velkominn meðal okkar.
Þakka þér, bróðir minn.
Ég hélt að þér félli ekki við ókunnugt fólk.
Hálsfesti móður minnar.
Vertu sæll, Persý.
Kemurðu með mér?
Þú verður sjálf að velja þér leið.
Mín er þörf hér.
Þá verð ég hjá þér.
Nei. Þú verður að fara.
Ég get ekki farið frá þér. - Þú gerir það aldrei.
Hvað sem gerist verð ég alltaf hjá þér.
Um allan aldur.
Gangi þér vel, strákur. - Góða ferð, John.
Er áhöfnin tilbúin? - Já, herra.
Vindið upp stórseglið!
Léttið akkerum!
Upp með bramseglið!